نوشته‌اند و صفت آن اينست بكيرند از حبّ بلسان و تخم حمّاض و تخم ترنج و از كل ارمنى و بسد و صندل سرخ از هريك يك مثقال نيم و از حبّ الغار و شاخ آهوى سوخته و عود از هريك يك مثقال و از پوست ترنج و دردنج عقربى و برگ گاو زبان از هريك نيم مثقال و از مرواريد ناسفته يك مثقال و از عنبر يك دانك اجزا را جميعا خوب صلايه نموده در هر دو روز يك دفعه با قدرى از آب گاو زبان يا عرق گاو زبان يا آب حمّاض بخورند و قدر شربت از پنجدانك تا سه دانكست و امّا معالجهء خود طاعون اولى اينست كه در اوّل امر از همان موضع را چند الف بكشند بعد به آب گرم بشويند تا خون فاسد منجمد نشده و خارج كردد و هرگاه بحجامت حاجت افتد برفق نمايند تا اذيّت بسيار نكند و جواشير را با سركه ساييده به اطراف آن طلايه نمايند و هرگاه رخت مريض را از كتان نمايند و در اطراف او يخ بكذارند انسب است و به بالاى ورم از اضمدهء